مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

بررسی فراوانی و ریسک فاکتورهای مهاجرت استنت صفراوی پلاستیکی در بیماران تحت کلانژیوپانکراتوگرافی رتروگراد آندوسکوپیک

نوع مقاله : Original Article(s)

نویسندگان
جواد شکری 1
محمدمعین زنگانه 2
کاترین بهزاد 3
همت قلی نیا 4
1 دانشیار بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
3 استادیار بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
4 موسسه تحقیقات سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
10.48305/jims.v44.i869.1192
چکیده
مقدمه: مهاجرت استنت صفراوی، یک عارضه پس از استنت‌گذاری با شیوع ۵ تا ۱۰ درصد می‌باشد، بنابراین تشخیص ریسک فاکتورهای آن از اهمیت بالایی برخوردار است. با توجه به کمبود مطالعه در این زمینه و نتایج ناکافی، این مطالعه به بررسی فراوانی مهاجرت استنت صفراوی و ریسک فاکتورهای آن می‌پردازد.
روش‌ها: در این مطالعه‌ی گذشته‌‌نگر، 506 نفر از بیماران ERCP و استنت‌گذاری شده در سال‌های 1388 تا 1400 در بیمارستان آیت‌الله روحانی بابل مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک بیماران، یافته‌های تصویربرداری اخیر، اندیکاسیون ERCP، یافته‌های آندوسکوپیک آمپول واتر، روش کانولاسیون، یافته‌های کلانژیوگرافی و پروسیجرهای انجام شده از اطلاعات پرونده‌ها استخراج شد. سپس فراوانی مهاجرت استنت و میزان ارتباط آن با هریک از فاکتورهای ذکر شده مورد بررسی قرار گرفت.
یافته‌ها: تعداد 506 بیمار وارد مطالعه شدند. نرخ مهاجرت استنت 15/4 درصد (78 بیمار) بود. میانگین سنی بیماران با مهاجرت استنت صفراوی به طور معناداری بیشتر از بیماران بدون مهاجرت استنت صفراوی بود (0/001 > P). به جز میانگین سنی بیماران، هیچ یک از فاکتورهای جنسیت (0/256 = P)، علائم بالینی (0/05 < P)، اندیکاسیون ERCP (0/068 = P)، ضایعه امپولاری (775/0 = P)، روش کانولاسیون (0/693 = P)، تعداد و سایز سنگ صفراوی (0/05 < P) و مصرف اپیوم (0/831 = P) ارتباط معناداری با مهاجرت استنت صفراوی نداشتند. تکنیک‌های مورد استفاده در ERCP پیگیری شامل 20 (25/6 درصد) خارج سازی استنت صفراوی، 17 (21/8 درصد) تعبیه استنت صفراوی جدید، 8 (10/3 درصد) انجام اسفنکتروتومی، 19 (24/4 درصد) اتساع با بالون، 18 (23/1درصد) استفاده از بسکت جهت رفع انسداد صفراوی بوده است.
نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه بر اهمیت توجه به سن بیماران به عنوان یک فاکتور مهم در پیشگیری از مهاجرت استنت صفراوی تأکید دارد. همچنین، نیاز به تحقیقات بیشتر برای شناسایی سایر فاکتورهای مرتبط با مهاجرت استنت و بهبود تکنیک‌های مدیریتی وجود دارد.

تازه های تحقیق

جواد شکری:  Google Scholar

کاترین بهزاد:  Google Scholar

همت قلی نیا:  Google Scholar

کلیدواژه‌ها
ریسک فاکتور
مهاجرت
استنت صفراوی
عوارض کلانژیوپانکراتوگرافی
عوامل سنی
موضوعات

عنوان مقاله English

Frequency and Risk Factors of Plastic Biliary Stent Migration in Patients Undergoing Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography

نویسندگان English

Javad Shokri 1
Mohammad Moein Zanganeh 2
Catherine Behzad 3
Hemmat Gholinia 4
1 Associate Professor of Adult Gastroenterology and Hepatology, Department of Internal Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran
2 Student Research Committee, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran
3 Assistant Professor of Adult Gastroenterology and Hepatology, Department of Internal Medicine, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran
4 Health Research Institute, Babol University of Medical Sciences, Babol, Iran
چکیده English

Introduction:Biliary stent migration is a common post-stenting complication with a reported prevalence of 5–10%. Given the scarcity of comprehensive studies and inconclusive evidence regarding its risk factors, this study aimed to investigate the frequency of biliary stent migration and its associated determinants.
Methods:This retrospective study included 506 patients who underwent ERCP and stent placement at Ayatollah Rouhani Hospital, Babol, between 2009-2021. Demographic data, recent imaging findings, ERCP indications, ampullary pathology, cannulation techniques, cholangiography results, and procedural details were extracted from medical records. The frequency of stent migration and its relationship with each variable were analyzed using SPSS version 22.
Results: Stent migration occurred in 78 patients (15.4%). The mean age of patients with migration was significantly higher than those without migration (P<0.001). However, no statistically significant associations were found between stent migration and gender (P=0.256), clinical symptoms (P>0.05), ERCP indication (P = 0.068), ampullary lesions (P=0.775), cannulation method (P=0.693), number or size of biliary stones (P>0.05), or opioid use (P=0.831). Among patients with migration, subsequent management included stent removal in 20 cases (25.6%), new stent insertion in 17 (21.8%), sphincterotomy in 8 (10.3%), balloon dilation in 19(24.4%), and basket extraction for biliary obstruction in 18 (23.1%).
Conclusion: The findings underscore the role of advanced age as a significant independent risk factor for biliary stent migration, highlighting the need for closer monitoring in elderly patients. Further prospective studies are warranted to identify other modifiable risk factors and refine stent placement and follow-up strategies to reduce migration rates.

کلیدواژه‌ها English

Cholangiopancreatography
Endoscopic Retrograde
Risk Factors
Stents
adverse effects
1.     Kohli DR, Amateau SK, Desai M, Chinnakotla S, Harrison ME, Chalhoub JM, et al. American Society for Gastrointestinal Endoscopy guideline on management of post-liver transplant biliary strictures: summary and recommendations. Gastrointest Endosc 2023; 97(4): 607-14.
2.     Buxbaum JL, Abbas Fehmi SM, Sultan S, Fishman DS, Qumseya BJ, Cortessis VK, et al. ASGE guideline on the role of endoscopy in the evaluation and management of choledocholithiasis. Gastrointest Endosc 2019; 89(6): 1075-105.e15.
3.     Adler DG, Baron TH, Davila RE, Egan J, Hirota WK, Leighton JA, et al. ASGE guideline: the role of ERCP in diseases of the biliary tract and the pancreas. Gastrointest Endosc 2005; 62(1): 1-8.
4.     Lee JH, Ahmed O. Endoscopic Management of Pancreatic Cancer. Surg Oncol Clin N Am 2019; 28(1): 147-59.
5.     Ledenko M, Toskich B, Mehner C, Ceylan H, Patel T. Therapeutic biliary stents: applications and opportunities. Expert Rev Med Devices 2024; 21(5): 399-409.
6.     Nam HS, Kang DH. Current Status of Biliary Metal Stents. Clin Endosc 2016; 49(2): 124-30.
7.     Han S, Obando JV, Bhatt A, Bucobo JC, Chen D, Copland AP, et al. Biliary and pancreatic stents. IGIE. 2023; 2(2): 240-53.
8.     Chen L, Lin Y, Zheng L, Jiang C, Chen Z, Zheng J, et al. Characteristics of and Risk Factors for Migration of Biliary Plastic Stents After Stone Removal With Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography. Can J Gastroenterol Hepatol 2025; 3: 9996501.
9.     Emara MH, Ahmed MH, Mohammed AS, Radwan MI, Mahros AM. Biliary stent migration: why, how, and what? Eur J Gastroenterol Hepatol 2021; 33(7): 967-73.
10.  Al-Zubaidi A, Al-Zubaidi A, Qureshi L, Al-Haroon E. Full Length Migration of Plastic Biliary Stent into the Left Lobe of Liver and Its Endoscopic Retrieval. J Coll Physicians Surg Pak 2014; 24: 861-2.
11.  Nakai Y, Isayama H, Kogure H, Hamada T, Togawa O, Ito Y, et al. Risk factors for covered metallic stent migration in patients with distal malignant biliary obstruction due to pancreatic cancer. J Gastroenterol Hepatol 2014; 29(9): 1744-9.
12.  Loperfido S, Angelini G, Benedetti G, Chilovi F, Costan F, De Berardinis F, et al. Major early complications from diagnostic and therapeutic ERCP: a prospective multicenter study. Gastrointest Endosc 1998; 48(1): 1-10.
13.  Taghavi S, Ejtehadi F, Niknam R, Sivandzadeh G, Tahani M, Aminisefat A, et al. Biliary Stent Migration: A Review of the Literature. Govaresh 2024; 29(1): 24-31.
14.  Iglesia J, Presencia G, Durand G, Mauro G, Solla R. Biliary stent migration. From oblivion to recovery. Revista Argentina de Cirugía 2023; 115: 188-93.
15.  Katsinelos P, Kountouras J, Paroutoglou G, Chatzimavroudis G, Paikos D, Zavos C, et al. Migration of plastic biliary stents and endoscopic retrieval: an experience of three referral centers. Surg Laparosc Endosc Percutan Tech 2009; 19(3): 217-21.
16.  Taj MA, Ghazanfar S, Qureshi S, Zubair M, Niaz SK, Quraishy MS. Plastic stent migration in ERCP; a tertiary care experience. J Pak Med Assoc 2019; 69(8): 1099-102.
17.  Yuan XL, Ye LS, Liu Q, Wu CC, Liu W, Zeng XH, et al. Risk factors for distal migration of biliary plastic stents and related duodenal injury. Surg Endosc 2020; 34(4): 1722-8.
18.  Giorgio PD, Luca LD. Comparison of treatment outcomes between biliary plastic stent placements with and without endoscopic sphincterotomy for inoperable malignant common bile duct obstruction. World J Gastroenterol 2004; 10(8): 1212-4.
19.  Maleki M, Evans WE. Foreign-body perforation of the intestinal tract. Report of 12 cases and review of the literature. Arch Surg 1970; 101(4): 475-7.
20.  Kawaguchi Y, Ogawa M, Kawashima Y, Mizukami H, Maruno A, Ito H, et al. Risk factors for proximal migration of biliary tube stents. World J Gastroenterol 2014; 20(5): 1318-24.
21.  Sotoudehmanesh R, Ali Asgari A, Bagheri M, Rahimi R. Opium Effects on Pancreatobiliary System in Opium Abusers Evaluated by Endoscopic Ultrasonography. Middle East J Dig Dis 2023; 15(4): 231-4.
22.  Sadeghi A, Hezaveh EB, Arabpour E, Tape PMK, Rastegar R, Zali MR. Opium addiction is associated with increased risk of ERCP-related complications: A matched case-control study. Indian J Gastroenterol 2025; 44(4): 496-505.
23.  Elmunzer BJ, Winslow E, De Giorgio R, Laghi A, Arvanitakis M, Elta G, et al. Gallbladder and Sphincter of Oddi Disorders. Gastroenterology 2026; 170(6); 1303-17.
24.  Bhatia V. Opioid addiction: A new risk factor for adverse events after endoscopic retrograde cholangiopancreatography? Indian J Gastroenterol 2025; 44(4): 424-426.
 
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
دوره 44، شماره 869
هفته 1، شهریور
مرداد و شهریور 1405
صفحه 1192-1197

  • تاریخ دریافت 07 مرداد 1405
  • تاریخ پذیرش 11 مرداد 1405