مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

بررسی آلودگی آسکاریس‌های گوشتخواران در سگ‌های صاحب‌دار شهرستان شهرکرد به عنوان یک خطر بالقوه در توکسوکاریازیس انسانی

نوع مقاله : Original Article(s)

نویسندگان
جواد فروزنده 1
ابراهیم ساعدی دزکی 2
سمیه خدابخشی 3
رحمان عبدی زاده 4
1 دانشجوی کارشناسی ارشد انگل‌شناسی، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استادیار، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 کارشناسی ارشد انگل‌شناسی، گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 دانشیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده پایه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
10.48305/jims.v44.i870.1230
چکیده
مقدمه: توکسوکاریازیس، از شایع‌ترین عفونت‌های انگلی مشترک بین انسان و حیوان با اهمیت بهداشتی و اقتصادی است که عمدتاً توسط Toxocara canis ایجاد می‌گردد. مطالعه حاضر به منظور تعیین شیوع آلودگی تخم گونه‌های توکسوکارا در سگ‌های صاحب‌دار شهرستان شهرکرد به عنوان یک خطر جهت انتقال به انسان انجام‌گرفت.
روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی توصیفی، 260 نمونه از مدفوع سگ‌های صاحب‌دار شهرستان شهرکرد با ثبت مشخصات دموگرافی طی سال‌های 98-1397 جمع‌آوری‌گردید و با استفاده از روش‌های تغلیظی فرمالین-اتر و سولفات روی از نظر آلودگی گونه های توکسوکارا مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته‌ها: میزان آلودگی سگ‌ها به گونه‌های توکسوکارا با استفاده از روش‌های تغلیظی فرمالین-اتر و سولفات روی به ترتیب 8/85 درصد (23نمونه) و10 درصد (26نمونه) بود، همچنین در5 نمونه تخم Toxascaris leonine همراه T.canis مشاهده گردید (1/9 درصد). نتایج نشان می‌دهد که بیشترین میزان آلودگی T.canis در سگ‌های جنس نر (96/2 درصد)، سگ‌های گله (46/2 درصد) و در فصل بهار (42/3 درصد) مشاهده‌گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها بیانگرعدم ارتباط آماری معنی‌داری بین آلودگی توکسوکارا با متغیرهای جنسیت، سن، محل زیست و فصل نمونه‌گیری است.
نتیجه‌گیری: آلودگی T. canis در10 درصد سگ‌های صاحب‌دار شهرستان شهرکرد می‌تواند خطر بالقوه‌ای برای صاحبان این حیوانات و آلودگی میزبانان انتقالی باشد که توصیه می‌شود آگاهی صاحبان سگ‌ها در رابطه با خطر این عفونت افزایش یابد و برنامه‌های کنترلی توسط دامپزشکان طراحی و اجراگردند.

تازه های تحقیق

ابراهیم ساعدی دزکی: Google Scholar ,PubMed

رحمان عبدی زاده:  Google Scholar ,PubMed

کلیدواژه‌ها
توکسوکارا کنیس
توکساسکاریس لئونینا
مدفوع
شناورسازی
رسوبی
سگ
موضوعات

عنوان مقاله English

Investigation of Carnivorous Ascarididae Infestation in Owned Dogs in Shahrekord City As a Potential Risk in Human Toxocariasis

نویسندگان English

Javad Forouzandeh 1
Ebrahim Saedi Dezaki 2
Somayeh Khodabakhshi 3
Rahman Abdizadeh 4
1 MSc Student of Medical Parasitology, Department of Medical Parasitology and Mycology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran
2 Assistant Professor, Department of Medical Parasitology and Mycology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran
3 MSc of Medical Parasitology, Department of Medical Parasitology and Mycology, Faculty of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran
4 Associate Professor, Cellular and Molecular Research Center, Basic Health Sciences Institute, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran
چکیده English

Background: Toxocariasis is one of the most common zoonotic helminth parasitic infections with public health and economic importance, which is mostly caused by Toxocara canis. The present study was conducted to determine the prevalence of Toxocara species egg in owned dogs as a risk for transmission to humans in Shahrekord County.
Methods: In this descriptive cross-sectional study، 260 faecal samples of owned dogs in Shahrekord County were collected by recording demographic characteristics from 2018 to 2019 and were evaluated to determine the prevalence of T.canis by formalin-ether and zinc sulfate concentration methods then, data were analyzed using SPSS 24 software.

Findings: The prevalence of Toxocara spp infections in dogs, as determined by formalin-ether and zinc sulfate concentration methods, were 85.8% (23 samples) and 10% (26 samples), respectively. Also, the egg of Toxascaris leonine was observed along with Toxocara canis egg in 5 samples (1.9%). The results show that the highest rate of Toxocara infection was observed in male dogs (96.2%), shepherd dogs (46.2%), and in the spring (42.3%). The statistical analysis of the data indicated that there was no significant relationship between the prevalence of toxocariasis and age، gender, habitat variables, and sampling season.

Conclusion: Toxocara canis infection in 10% of owned dogs in Shahrekord County can be a potential risk for the owners of these animals and the infection of paratenic hosts. It is recommended that dog owners be aware of the risk of this infection and that veterinarians design and implement control programs.

کلیدواژه‌ها English

Toxocara canis
Toxascaris leonine
Faecal
Flotation
Concentration
Dog
1.     Cunningham-Smith P, Emery KF. Dogs and people: exploring the human-dog connection. J Ethnobiol 2020; 40(4): 409-13.
2.     Rostami A, Riahi SM, Hofmann A, Ma G, Wang T, Behniafar H, et al. Global prevalence of Toxocara infection in dogs. Adv Parasitol 2020; 109: 561-83.
3.     Pal M, Tolawak D. A comprehensive review on major zoonotic parasites from dogs and cats. Int J Med Parasitol Epidemiol Sci Volume 2023; 4(1): 3-11.
4.     Jovanovic NM, Bisenic O, Nenadovic K, Bogunovic D, Rajkovic M, Maletic M, et al. Gastrointestinal Parasites in Owned Dogs in Serbia: Prevalence and Risk Factors. Animals (Basel) 2024; 14(10): 1463.
5.     Bayou K, Terefe G, Kumsa B. Epidemiology of gastrointestinal parasites of dogs in four districts of central Ethiopia: Prevalence and risk factors. PLoS One 2025; 20(1): e0316539.
6.     Esch KJ, Petersen CA. Transmission and epidemiology of zoonotic protozoal diseases of companion animals. Clin Microbiol Rev 2013; 26(1): 58-85.
7.     Ulloque-Badaracco JR, Hernandez-Bustamante EA, Alarcón-Braga EA, Huayta-Cortez M, Carballo-Tello XL, Seminario-Amez RA, et al. Seroprevalence of human toxocariasis in Latin America and the Caribbean: a systematic review and meta-analysis. Front Public Health 2023; 11: 1181230.
8.     Ebrahimipour M, Parsa H, Kianifard N, Nasibi S, Rostami A. Understanding the research and practical needs required to control toxocariasis in Iran. Parasite Epidemiol Control. 2024;25:e00351.
9.     Abdel Aziz AR, Hassan AA, Elmahallawy EK, Elshahawy IS, Almuzaini AM. Prevalence and associated risk factors of Toxocara infection in dogs in northern and southern Egypt. Vet Parasitol Reg Stud Reports 2019; 17: 100305.
10.  Conde MDP, Portugaliza HP, Lañada EB. Prevalence of Toxocara canis infection in dogs and Toxocara egg environmental contamination in Baybay City, Leyte, Philippines. J Parasitic Dis 2022; 46(4): 1021-7.
11.  Eslahi AV, Badri M, Khorshidi A, Majidiani H, Hooshmand E, Hosseini H, et al. Prevalence of Toxocara and Toxascaris infection among human and animals in Iran with meta-analysis approach. BMC Infect Dis 2020; 20(1): 20.
12.  Tabatabaei Kia NA, Haniloo A, Karamian M, Torabi N. Prevalence of Toxocara canis Infection in Dogs and Foxes in Zanjan, Iran, Using Microscopic and PCR Tests [in Persian]. J Vet Res 2024; 79(1): 9-16.
13.  AM A-RM, El-Menyawe SM. A review of toxocariasis in man and animal. Egypt J Chem Environ Health 2015; 1(1): 315-30.
14.  Chaharmahal and Bakhtiari province. Available from: https://en.wikipedia.org/wiki/Chaharmahal_and_Bakhtiari_province.
15.  Rojekittikhun W, Mahittikorn A, Prummongkol S, Puangsa-art S, Chaisiri K, Kusolsuk T. Evaluation of sugar flotation and formalin-ether concentration techniques in the examination of GI parasites of refuge dogs and cats in Kanchanaburi Province, Thailand. Trop Med Parasitol 2015; 38: 17-2.
16.  Soulsby EJL. Helminths, arthropods and protozoa of domesticated animals. 7th ed. Baltimore : Williams and Wilkins Co; 1968.
17.  Fitz Balo Merigueti YF, Giuffrida R, da Silva RC, Kmetiuk LB, Dos Santos AP, Biondo AW, et al. Dog and Cat Contact as Risk Factor for Human Toxocariasis: Systematic Review and Meta-Analysis. Front Public Health 2022; 10: 854468.
18.  Berenji F, Pouryousef A, Fata A, Mahmoudi M, Salehi M, Khoshnegah J. Seroepidemiological Study of Toxocariasis in the Owners of Domestic Cats and Dogs in Mashhad, Northeastern Iran. Iran J Parasitol 2016; 11(2): 265-8.
19.  Overgaauw P, Nijsse R. Prevalence of patent Toxocara spp. infections in dogs and cats in Europe from 1994 to 2019. Adv Parasitol 2020; 109: 779-800.
20.  Mubarak AG, Mohammed ES, Elaadli H, Alzaylaee H, Hamad RS, Elkholy WA, et al. Prevalence and risk factors associated with Toxocara canis in dogs and humans in Egypt: A comparative approach. Vet Med Sci 2023; 9(6): 2475-84.
21.  Phoosangwalthong P, Luong NH, Wongwigkan J, Kamyingkird K, Phasuk J, Pattanatanang K, et al. Toxocara canis and Toxocara cati in stray dogs and cats in bangkok, Thailand: molecular prevalence and risk factors. Parasitologia 2022; 2(2): 88-94.
22.  Pouryousef A, Hashemi SM, Omidian M, Mikaeili F, Sarkari B. Seroprevalence of Canine Toxocariasis in Three Rural Areas of Fars Province, Southern Iran. Iran J Parasitol 2024; 19(1): 38-44.
23.  Ramírez-Barrios RA, Barboza-Mena G, Muñoz J, Angulo-Cubillán F, Hernández E, González F, et al. Prevalence of intestinal parasites in dogs under veterinary care in Maracaibo, Venezuela. Vet Parasitol 2004; 121(1-2): 11-20.
24.  Becker AC, Kraemer A, Epe C, Strube C. Sensitivity and efficiency of selected coproscopical methods-sedimentation, combined zinc sulfate sedimentation-flotation, and McMaster method. Parasitol Res 2016; 115(7): 2581-7.
25.  Tavassoli M, Javadi S, Firozi R, Rezaei F, Khezri A, Hadian M. Hair Contamination of Sheepdog and Pet Dogs with Toxocara canis Eggs. Iran J Parasitol 2012; 7(4): 110-5.
26.  Öge H, Öge S, Özbakış G, Gürcan S. Comparison of Toxocara eggs in hair and faecal samples from owned dogs and cats collected in Ankara, Turkey. Vet Parasitol 2014; 206(3-4): 227-31.
27.  DE-LA-ROSA-ARANA JL, TAPIA-ROMERO R. Frequency of Helminth Eggs in Faeces of Puppies Living in Urban or Rural Environments of Mexico City. Iran J Parasitol 2018; 13(4): 632-6.
28.  Conde MDP, Portugaliza HP, E.B. L. Prevalence of Toxocara canis infection in dogs and Toxocara egg environmental contamination in Baybay City, Leyte, Philippines. J Parasit Dis 2022; 46(4): 1021-7.
29.  Roddie G, Stafford P, Holland C, Wolfe A. Contamination of dog hair with eggs of Toxocara canis. Vet Parasitol 2008; 152(1-2): 85-93.
30.  Sasannejad N, Khoshnegah J, Bakhshani A, Borji H. Survey of Toxocara eggs on Dog Hair as a Potential Transmission Route in Human Toxocariasis in Northeastern Iran. Iran J Parasitol 2020; 15(2): 248-52.
31.  Zare-Bidaki M, Mobedi I, Ahari SS, Habibizadeh S, Naddaf S, Siavashi M. Prevalence of zoonotic intestinal helminths of canids in moghan plain, Northwestern Iran. Iran J Parasitol 2010; 5(2): 42-51.
32.  Maroufi Y, Zamini G, Erfan MBK, Faridi A, Nouri B. Investigation of Toxocariasis in Stray Dogs of Sanandaj, Western Iran [in Persian]. Sci J Kurdistan Univ Med Sci 2025; 101: 93-101.
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
دوره 44، شماره 870
هفته 2، شهریور
مرداد و شهریور 1405
صفحه 1230-1239

  • تاریخ دریافت 31 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش 03 مرداد 1405