مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

ارزیابی تغییرات جدید و باقیمانده در سی‌تی‌اسکن ریه بازماندگان کووید-19 با سابقه بستری در ICU، شش ماه پس از ترخیص

نوع مقاله : مقاله های پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار، گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
2 استادیار، گروه بیماری‌های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
10.48305/jims.2026.46844.3277
چکیده
مقدمه: کووید-19 می‌تواند به عوارض ریوی طولانی‌مدت منجر شود، به‌ویژه در بیمارانی که بیماری شدید را تجربه می‌کنند و نیازمند بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (Intensive Care Unit) ICU هستند. هدف این مطالعه ارزیابی ناهنجاری‌های جدید و باقیمانده در توموگرافی کامپیوتری (Computed Tomography) CT ریه در بازماندگان کووید-19 با سابقه بستری در ICU، حداقل شش ماه پس از ترخیص، و شناسایی عوامل جمعیت‌شناختی مرتبط با این یافته‌های مزمن رادیولوژیک بود.
روش‌ها: این مطالعه مقطعی شامل ۵۱ بازمانده بزرگسال کووید-19 با سابقه بستری در ICU بیمارستان ولیعصر زنجان، ایران، در سال ۲۰۲۱ بود. شرکت‌کنندگان حداقل شش ماه پس از ترخیص ارزیابی شدند. داده‌های جمعیت‌شناختی و بالینی از پرونده‌های پزشکی جمع‌آوری شد. برای ارزیابی ناهنجاری‌های پارانشیم، راه‌های هوایی و پلور، توموگرافی کامپیوتری با وضوح بالا انجام شد و تصاویر توسط یک متخصص ریه تفسیر شدند. تحلیل‌های آماری شامل آزمون Chi-square، آزمون Fisher's exact test، آزمون t مستقل، آزمون Mann-Whitney U، ANOVA و آزمون Kruskal–Wallis بود و سطح معناداری مقدار P کمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافته ها: کدورت شیشه مات (Ground-Glass Opacity) GGO شایع‌ترین ناهنجاری بود (۹۴٫۱ درصد) و پس از آن ضخیم‌شدگی پلور (۸۲٫۴ درصد)، برونشکتازی (۵۲٫۹ درصد)، آمفیزم (۴۹ درصد) و ضخیم‌شدگی سپتوم‌های بین‌لوبولی (۳۳٫۳ درصد) قرار داشتند. یافته‌های کمتر شایع شامل کدورت‌های ندولار (۹٫۸ درصد)، الگوی تضعیف موزاییکی (۹٫۸ درصد)، تغییرات مدیاستن (۵٫۹ درصد)، افیوژن پلور (۳٫۹ درصد)، کنسولیدیشن (۳٫۹ درصد)، برجستگی شریان ریوی (۳٫۹ درصد) و ناهنجاری‌های نادر منفرد (کمتر از ۲ درصد) بودند. سن با ضخیم‌شدگی سپتوم‌های بین‌لوبولی، ضخیم‌شدگی پلور، تغییرات مدیاستن و الگوی تضعیف موزاییکی ارتباط معناداری داشت ‎(مقدار P کمتر از ۰٫۰۵)‎. هیچ همبستگی معناداری با جنسیت مشاهده نشد.
بحث: شیوع بالای ناهنجاری‌های پایدار ریوی حتی شش ماه پس از ترخیص در بازماندگان کووید-۱۹ با سابقه بستری در ICU نشان‌دهنده درگیری ساختاری قابل‌توجه و طولانی‌مدت ریه است. همچنین به نظر می‌رسد سن بالاتر عامل خطر معناداری برای چندین ناهنجاری مزمن CT باشد که با یافته‌های مطالعات مشابه هم‌خوانی دارد و لزوم توجه ویژه به این گروه از بیماران را آشکار می‌سازد

تازه های تحقیق

عفت رفیعی:  Google Scholar

افسانه شنکنی:  Google Scholar

مینا اسدزاده:  Google Scholar

منیژه جزپناهی:  Google Scholar

نوشین جلیلی:  Google Scholar, PubMed

کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Evaluation of New and Residual Lung CT Scan Changes in COVID-19 ICU Survivors Six Months Post-Discharge

نویسندگان English

Effat Rafiee 1
Afsaneh Shankani 1
Toloo Zavol Deylami 1
Mina Asadzadeh 1
Manizhe Jozpanahi 2
Hamed Hemmatzade 1
Nooshin Jalili 1
1 Associate Professor, Department of Internal Medicine, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran
2 Assistant Professor, Department of Infectious Diseases, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran
چکیده English

Aims and Objectives: COVID‑19 can lead to long‑term pulmonary sequelae, particularly in patients who experience severe disease requiring intensive care unit (ICU) admission. This study aimed to evaluate new and residual lung computed tomography (CT) scan abnormalities in COVID‑19 ICU survivors at least six months after discharge and to identify demographic factors associated with these chronic radiological findings.
Methods: This cross‑sectional study included 51 adult COVID‑19 survivors with a history of ICU admission at Valiasr Hospital in Zanjan, Iran, during 2021. Participants were evaluated at least six months after discharge. Demographic and clinical data were collected from medical records. High‑resolution CT (HRCT) scans were obtained to assess parenchymal, airway, and pleural abnormalities, which were interpreted by a pulmonologist. Statistical analyses included Chi‑square, Fisher’s exact test, independent t‑test, Mann–Whitney U, ANOVA, and Kruskal–Wallis tests, with a significance level of P-value < 0.05.
Results: Ground‑glass opacity (GGO) was the most frequent abnormality (94.1%), followed by pleural thickening (82.4%), bronchiectasis (52.9%), emphysema (49%), and interlobular septal thickening (33.3%). Less common findings included

کلیدواژه‌ها English

COVID‑19
Intensive Care Units
Pulmonary Fibrosis
Bronchiectasis
Emphysema
Ground‑Glass Opacity

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 01 مهر 1405

  • تاریخ دریافت 31 مرداد 1405
  • تاریخ پذیرش 07 شهریور 1405