مقدمه:   طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها، داروها و سموم بر عصب بینایی اثر می‌گذارند. از بین داروهای ضد سل، اتامبوتول مهم‌ترین موردی است که بر عصب بینایی اثر توکسیک دارد. معرفی بیمار: بیمار آقای 62 ساله‌ای است که 6 سال قبل به دنبال ابتلا به سل استخوانی شست دست راست، با چهار داروی ایزونیازید، ریفامپین، اتامبوتول و پیرازین‌آمید تحت درمان قرار گرفته و پس از گذشت 3 ماه، به علت عارضه نوریت رتروبولبار و تاری دید ناشی از اتامبوتول در بیمار، مصرف داروها قطع گردیده بود. حدت بینایی بیمار تصحیح شده، در زمان گزارش، OD: HM, OS: 7/10 بود؛ اپتیک دیسک هر دو چشم رنگ پریده بود. نتیجه‌گیری: با توجه به علائم بیمار و اپتیک نوروپاتی ناشی از مصرف داروی اتامبوتول، باید در بیماران مبتلا به سل که با مصرف این دارو تحت درمان می‌باشند، تأثیرات توکسیک این دارو بر عصب بینایی مورد نظر قرار گرفته، پی‌گیری دوره‌ای به این منظور برای بیمار انجام شود. واژگان کلیدی: توکسیک اپتیک نوروپاتی، اپتیک آتروفی، سل، اتامبوتول