مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

بررسی مقایسه‌ای تأثیر تجویز داروهای ممانتین و پیراستام بر شدت آفازی متعاقب سکته‌ی مغزی

نوع مقاله : مقاله های پژوهشی

نویسندگان
فریبرز خوروش 1
مجید قاسمی 2
مرضیه نادری 3
امید میرمسیب 4
1 دانشیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه نورولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه نورولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی،دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه نورولوژی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: آفازی، یک اختلال اکتسابی زبان به علت ضایعات مغزی است و اغلب در اثر آسیب‌های مغزی در نیمکره‌ی چپ مغز رخ می‌دهد. آفازی، علایمی از قبیل اختلال در تکلم، ادراک شنیداری و ... به همراه دارد که می‌تواند طیف وسیعی از خفیف تا شدید را شامل شود.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر یک کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی شده بود. جمعیت مورد مطالعه شامل 70 نفر بیماران دچار سکته‌ی مغزی بودند. قبل از آغاز مداخله، با استفاده از پرسش‌نامه، خصوصیات دموگرافیک و اطلاعات مربوط به بیماری بررسی و ثبت گردید. سپس، بیماران به روش تخصیص تصادفی در دو گروه 35 نفره توزیع شدند. گروه اول، قرص پیراستام و گروه دوم قرص ممانتین دریافت کردند.یافته‌ها: 70 بیمار مبتلا به آفازی (35 بیمار در گروه ممانتین و 35 بیمار در گروه پیراستام) مطالعه را تا پایان ادامه دادند. در گروه ممانتین، میانگین سن برابر 8/11 ± 6/61 (در محدوده‌ی سنی 82-38 سال) و در گروه پیراستام، میانگین سن مساوی 8/11 ± 7/62 (در محدوده‌ی سنی 83-37 سال) بود. آزمون ANCOVA نشان داد که پس از مداخله، فقط در حیطه‌ی روانی گفتار، بین دو گروه اختلاف معنی‌دار وجود نداشت، اما در بقیه‌ی حیطه‌ها، میانگین امتیاز در گروه ممانتین به طور معنی‌داری بیشتر از گروه پیراستام بود.نتیجه‌گیری: اگر چه قرص ممانتین آثار بسیار خوبی در بهبود عوارض آفازی دارد، اما امروزه کمتر توسط پزشکان تجویز می‌گردد. از این رو، تجویز ممانتین برای بیماران به عنوان یک داروی پربازده و ایمن، پیشنهاد می‌گردد.
کلیدواژه‌ها
ممانتین
پیراستام
آفازی

عنوان مقاله English

A Comparative Study of the Prescription of Memantine and Piracetam in Poststroke Aphasia

نویسندگان English

Fariborz Khorvash 1
Majid Ghasemi 2
Marziyeh Naderi 3
Omid Mirmosayyeb 4
1 Associate Professor, Isfahan Neuroscience Research Center AND Department of Neurology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
2 Assistant Professor, Isfahan Neuroscience Research Center AND Department of Neurology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
3 Student of Medicine, School of Medicine AND Student Research Committee, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
4 Student of Medicine, Isfahan Neurosciences Research Center AND Department of Neurology, School of Medicine AND Student Research Committee, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
چکیده English

Background: Aphasia is an acquired linguistic disease caused by brain injuries mostly in the left hemisphere. The symptoms can contain a vast spectrum of clinical manifestations.Methods: This double-blind randomized clinical trial study observed 70 patients with stroke. Patients’ characteristics and their demographic information registered prior to the intervention. Then, they were divided in two equal groups randomly; one group received piracetam and the other got memantine.Findings: The mean age was 61.6 ± 11.8 and 62.7 ± 11.8 years in memantine and piracetam groups, respectively. Covariance analysis demonstrated more significant improvements in memantine group in all aspects of the study except the fluency of speech.Conclusion: While memantine improve lots of symptoms of aphasia, todays it is less considered by physicians. However, we recommend its prescription in patients with aphasia as a safe and efficient drug.

کلیدواژه‌ها English

Memantine
Piracetam
Aphasia
  1. El Hachioui H, Sandt-Koenderman MW, Dippel DW, Koudstaal PJ, Visch-Brink EG. The ScreeLing: occurrence of linguistic deficits in acute aphasia post-stroke. J Rehabil Med 2012; 44(5): 429-35.
  2. Berthier ML, Pulvermuller F, Davila G, Casares NG, Gutierrez A. Drug therapy of post-stroke aphasia: a review of current evidence. Neuropsychol Rev 2011; 21(3): 302-17.
  3. Nilipour R, Pourshahbaz A, Ghoreyshi ZS. Reliability and validity of bedside version of Persian WAB (P-WAB-1). Basic Clin Neurosci 2014; 5(4): 253-8.
  4. Navarro SA, Serafim KG, Mizokami SS, Hohmann MS, Casagrande R, Verri WA, Jr. Analgesic activity of piracetam: effect on cytokine production and oxidative stress. Pharmacol Biochem Behav 2013; 105: 183-92.
  5. Gungor L, Terzi M, Onar MK. Does long term use of piracetam improve speech disturbances due to ischemic cerebrovascular diseases? Brain Lang 2011; 117(1): 23-7.
  6. Lam S, Smith C, Gomolin IH. Memantine standard tablet and extended-release dosing considerations: a pharmacokinetic analysis. J Am Geriatr Soc 2015; 63(2): 383-4.
  7. Barbancho MA, Berthier ML, Navas-Sanchez P, Davila G, Green-Heredia C, Garcia-Alberca JM, et al. Bilateral brain reorganization with memantine and constraint-induced aphasia therapy in chronic post-stroke aphasia: An ERP study. Brain Lang 2015; 145-146: 1-10.
  8. Stinton C, McKeith I, Taylor JP, Lafortune L, Mioshi E, Mak E, et al. Pharmacological Management of Lewy Body Dementia: A Systematic Review and Meta-Analysis. Am J Psychiatry 2015; 172(8): 731-42.
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
دوره 33، شماره 355 - شماره پیاپی 355
آذر و دی 1394
صفحه 1752-1757

  • تاریخ دریافت 25 مرداد 1394
  • تاریخ پذیرش 17 فروردین 1401