در دهه‌های اخیر، پزشکی مدرن به امکانات دارویی‌ گسترده‌ای مجهز گردیده که موجب تقویت هرچه بیشتر این علم شده است. اگرچه این موضوع کیفیت درمان بیماران را بالا برده، اما باعث بروز صدمات حاصل از عوارض سوء این داروها نیز شده است و مسؤولیت بزرگی را بر دوش کارخانه‌های داروسازی در قبال تولید این محصولات متنوع دارویی نهاده است. در واقع، سیر تاریخ کشف و تولید داروها موازی با رخداد فاجعه‌های «واکنش‌های مضر دارویی» است و به نظر می‌رسد که تغییرات به وجود آمده در قوانین داروسازی در طی زمان، واکنشی سیاسی- اجتماعی در برابر اپیدمی ناشی از واکنش‌های مضر دارویی می‌باشد. تخمین زده می‌شود که در کشور ایالات متحده‌ی آمریکا، سالانه حدود صد هزار نفر به دلیل واکنش‌های مضر دارویی جان خود را از دست می‌دهند و این در حالی است که بین 20 تا 70 درصد این واکنش‌ها قابل پیش‌گیری می‌باشد (1)...