مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

ارتباط میان تعداد وعده‌های غذایی و ریفلاکس معدی- مروی در بزرگ‌سالان ایرانی

نوع مقاله : مقاله های پژوهشی

نویسندگان
مهربد وخشوری 1
عمار حسن‌‌زاده کشتلی 2
پروانه صانعی 3
احمد اسماعیل‌زاده 4
حامد دقاق‌زاده 5
پیمان ادیبی 6
1 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات کاربردی گوارش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی علوم تغذیه، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه تغذیه‌ی جامعه، دانشکده‌ی علوم تغذیه و رژیم درمانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
5 دانشیار، مرکز تحقیقات کاربردی گوارش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 استاد، مرکز تحقیقات کاربردی گوارش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: به ارتباط میان تعداد وعده‌ها و میان وعده‌های غذایی و ریفلاکس معدی- مروی در کشورهای خاورمیانه کمتر پرداخته شده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین تعداد وعده‌های غذایی با علایم ریفلاکس معدی- مروی در تعداد وسیعی از ایرانیان، انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی، 4669 نفر به سؤالات پرسش‌نامه‌ای در رابطه با تعداد وعده‌ها و میان وعده‌های غذایی پاسخ دادند. تعداد کل وعده‌های غذایی از مجموع وعده‌ها و میان وعده‌های غذایی به دست آمد و افراد بر این اساس، به 4 گروه تقسیم شدند (3 >، 5-3، 7-6 و 8 ≤ وعده‌ی غذایی در روز). ریفلاکس معدی- مروی، به صورت داشتن سوزش معده (گاهی یا اغلب موارد) در طی سه ماه گذشته تعریف شد. شدت بیماری با استفاده از مقیاس 4 موردی (خفیف، متوسط، شدید و خیلی شدید) تعریف گردید.یافته‌ها: شیوع ریفلاکس معدی- مروی، 7/23 درصد بود. بعد از تعدیل برای تمامی مخدوشگرها، زنانی که 2-1 یا 5-3 میان وعده‌ی غذایی در روز مصرف می‌کردند، در مقایسه با کسانی که هیچ وعده‌ی غذایی مصرف نمی‌کردند، به ترتیب دارای 41 درصد (84/0-42/0 :Confidence interval یا CI 95 درصد و 59/0 = Odd ratio یا OR) و 51 درصد (75/0-32/0 :CI 95 درصد و 49/0 = OR)کاهش احتمال ریفلاکس معدی- مروی بودند. زنانی که در کل 7-6 یا 8 ≤ وعده‌ی غذایی در روز مصرف می‌کردند، در مقایسه با کسانی که کمتر از 3 وعده‌ی غذایی در روز مصرف می‌کردند، به ترتیب دارای یک خطر کاهش یافته‌ی 38 درصد (96/0-41/0 :CI 95 درصد و62/0 = OR) و 43 درصد (95/0-34/0 :CI 95 درصد و 57/0 = OR) ریفلاکس معدی- مروی بودند. ارتباط معنی‌داری بین تعداد وعده‌های غذایی و علایم ریفلاکس معدی- مروی در مردان مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: در این مطالعه، ارتباط معنی‌دار معکوسی میان تعداد وعده‌های غذایی و علایم ریفلاکس معدی- مروی در میان زنان ایرانی وجود داشت. انجام مطالعات آینده‌نگر در کشورهای خاورمیانه برای تأیید این یافته مورد نیاز است.
کلیدواژه‌ها
ریفلاکس معدی- مروی
وعده‌ی غذایی
میان وعده‌های غذایی
عادات غذایی

عنوان مقاله English

The Relationship of the Number of Daily Meals and Snacks with Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) in Iranian Adults

نویسندگان English

Mehrbod Vakhshoori 1
Ammar Hassanzadeh-Keshteli 2
Parvane Saneei 3
Ahmad Esmaillzadeh 4
Hamed Daghaghzadeh 5
Peyman Adibi 6
1 Student of Medicine, Student Research Committee, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
2 General Practitioner, Integrative Functional Gastroenterology Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
3 PhD Student of Nutrition, Food Security Research Center AND Student Research Committee, School of Nutrition and Food Sciences, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
4 Professor, Department of Community Nutrition, School of Nutritional Sciences and Dietetics, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
5 Associate Professor, Integrative Functional Gastroenterology Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
6 Professor, Integrative Functional Gastroenterology Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
چکیده English

Background: The relationship of the number of daily meals and snacks with gastroesophageal reflux disease (GERD) is less studied in Middle-Eastern countries. We aimed to find this relationship in a large sample of Iranian adults.Methods: In this cross-sectional study, 4669 individuals fulfilled a questionnaire about their number of daily meals and snacks. Frequency of total meals was defined by summing up the frequency of main meals and snacks and participants were categorized into 4 categories: < 3, 3-5, 6-7 and ≥ 8 meals/day. GERD was defined as having heartburn sometimes or more during the last three months. The severity of disease was assessed using a four items scale rating mild, moderate, severe, and very severe.Findings: The prevalence of GERD in study population was 23.7%. After adjustment of all potential confounders, women who consumed 1-2 or 3-5 snacks per day, compared to those who never used snack, had a 41% (OR:0.59; 95% CI: 0.42-0.84) and 51% (OR: 0.49; 95% CI: 0.32-0.75) reduced risk of having GERD, respectively. Women who consumed 6-7 or ≥ 8 snacks and meals per day had a 38% (OR: 0.62; 95% CI: 0.41-0.96) and 43% (OR: 0.57; 95% CI: 0.34-0.95) risk reduction for GERD, in comparison with those who ate < 3 snacks and meals per day. There was no significant relationship between the meal frequency and GERD symptoms in men.Conclusion: We found an inverse significant relationship between the meal frequency and GERD symptoms in Iranian women, but not in men. Prospective studies are required to confirm this association in Middle-Eastern populations.

کلیدواژه‌ها English

Gastroesophageal reflux disease
Meals
Snack
Dietary habits
  1. Fazel M, Keshteli AH, Jahangiri P, Daneshpajouhnejad P, Adibi P. Gastroesophageal reflux disease in Iran: SEPAHAN Systematic Review No. 2. Int J Prev Med 2012; 3(Suppl 1): S10-S17.
  2. Festi D, Scaioli E, Baldi F, Vestito A, Pasqui F, Di Biase AR, et al. Body weight, lifestyle, dietary habits and gastroesophageal reflux disease. World J Gastroenterol 2009; 15(14): 1690-701.
  3. Badillo R, Francis D. Diagnosis and treatment of gastroesophageal reflux disease. World J Gastrointest Pharmacol Ther 2014; 5(3): 105-12.
  4. Matsuki N, Fujita T, Watanabe N, Sugahara A, Watanabe A, Ishida T, et al. Lifestyle factors associated with gastroesophageal reflux disease in the Japanese population. J Gastroenterol 2013; 48(3): 340-9.
  5. Delavari A, Moradi G, Birjandi F, Elahi E, Saberifiroozi M. The prevalence of gastroesophageal reflux disease (GERD) in the Islamic Republic of Iran: A systematic review. Middle East J Dig Dis 2012; 4(1): 5-15.
  6. Rezailashkajani M, Roshandel D, Shafaee S, Zali MR. A cost analysis of gastro-oesophageal reflux disease and dyspepsia in Iran. Dig Liver Dis 2008; 40(6): 412-7.
  7. Meining A, Classen M. The role of diet and lifestyle measures in the pathogenesis and treatment of gastroesophageal reflux disease. Am J Gastroenterol 2000; 95(10): 2692-7.
  8. Locke GR 3rd, Talley NJ, Fett SL, Zinsmeister AR, Melton LJ 3rd. Risk factors associated with symptoms of gastroesophageal reflux. Am J Med 1999; 106(6): 642-9.
  9. Lagergren J. Influence of obesity on the risk of esophageal disorders. Nat Rev Gastroenterol Hepatol 2011; 8(6): 340-7.
  10. Kaltenbach T, Crockett S, Gerson LB. Are lifestyle measures effective in patients with gastroesophageal reflux disease? An evidence-based approach. Arch Intern Med 2006; 166(9): 965-71.
  11. Dibley LB, Norton C, Jones R. Don't eat tomatoes: patient's self-reported experiences of causes of symptoms in gastro-oesophageal reflux disease. Fam Pract 2010; 27(4): 410-7.
  12. Bradley LA, Richter JE, Pulliam TJ, Haile JM, Scarinci IC, Schan CA, et al. The relationship between stress and symptoms of gastroesophageal reflux: the influence of psychological factors. Am J Gastroenterol 1993; 88(1): 11-9.
  13. Wu KL, Rayner CK, Chuah SK, Chiu YC, Chiu KW, Hu TH, et al. Effect of liquid meals with different volumes on gastroesophageal reflux disease. J Gastroenterol Hepatol 2014; 29(3): 469-73.
  14. Esmaillzadeh A, Keshteli AH, Feizi A, Zaribaf F, Feinle-Bisset C, Adibi P. Patterns of diet-related practices and prevalence of gastro-esophageal reflux disease. Neurogastroenterol Motil 2013; 25(10): 831-e638.
  15. Yamamichi N, Mochizuki S, Asada-Hirayama I, Mikami-Matsuda R, Shimamoto T, Konno-Shimizu M, et al. Lifestyle factors affecting gastroesophageal reflux disease symptoms: a cross-sectional study of healthy 19864 adults using FSSG scores. BMC Med 2012; 10: 45.
  16. Song JH, Chung SJ, Lee JH, Kim YH, Chang DK, Son HJ, et al. Relationship between gastroesophageal reflux symptoms and dietary factors in Korea. J Neurogastroenterol Motil 2011; 17(1): 54-60.
  17. Oliveria SA, Christos PJ, Talley NJ, Dannenberg AJ. Heartburn risk factors, knowledge, and prevention strategies: a population-based survey of individuals with heartburn. Arch Intern Med 1999; 159(14): 1592-8.
  18. Adibi P, Keshteli AH, Esmaillzadeh A, Afshar H, Roohafza H, Bagherian-Sararoudi R, et al. The study on the epidemiology of psychological, alimentary health and nutrition (SEPAHAN): Overview of methodology. J Res Med Sci 2012; 17(Spec 2): S291-S297.
  19. Sorouri M, Pourhoseingholi MA, Vahedi M, Safaee A, Moghimi-Dehkordi B, Pourhoseingholi A, et al. Functional bowel disorders in Iranian population using Rome III criteria. Saudi J Gastroenterol 2010; 16(3): 154-60.
  20. National Collaborating Centre for Nursing and Supportive Care (UK). Irritable Bowel Syndrome in Adults; Diagnosis and Management of Irritable Bowel Syndrome in Primary Care. NICE Clinical Guidelines, No. 61. London, UK: Royal College of Nursing (UK); 2008.
  21. Jarosz M, Taraszewska A. Risk factors for gastroesophageal reflux disease: the role of diet. Prz Gastroenterol 2014; 9(5): 297-301.
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
دوره 35، شماره 420 - شماره پیاپی 420
فروردین و اردیبهشت 1396
صفحه 143-150

  • تاریخ دریافت 01 دی 1395
  • تاریخ پذیرش 17 فروردین 1401