مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و روش‌های خودکشی در استان اصفهان طی سال‌های ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۹: یک مطالعه مقطعی

نوع مقاله : Original Article(s)

نویسندگان
1 استاد پزشکی اجتماعی و پیشگیری، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
10.48305/jims.2026.46370.2978
چکیده
خودکشی از مسائل مهم سلامت عمومی و تحت تاثیر تعاملات متعدد عوامل جمعیت‌شناختی، روانی-اجتماعی قرار دارد. با توجه به وجود نتایج متفاوت و نیاز به داده‌های روزآمد، این مطالعه باهدف الگوهای جمعیت‌شناختی و روش‌های خودکشی در استان اصفهان طراحی شد.
این مطالعه به صورت مقطعی-طولی روی موارد خودکشی ثبت‌شده در پورتال جامع داده‌های خودکشی کشور در استان اصفهان از اول فروردین ۱۳۹۴ تا پایان اسفند ۱۳۹۹ انجام شد. کلیه موارد خودکشی که به بیمارستان‌های تحت پوشش مرکز بهداشت استان گزارش شده بودند، وارد مطالعه شدند. داده‌ها با به کارگیری آمار توصیفی و رگرسیون لجستیک گزارش شد.
در مطالعه، ۳۲۴۳۴ مورد خودکشی ثبت شد که ۸۶٫۴ درصد (۲۸۰۳۱ مورد) زنده و ۲ درصد (۶۵۷ مورد) منجر به فوت قطعی بود. فراوانی موارد خودکشی در زنان (۵۸٫۴ درصد) بیشتر از مردان بود، اما مرگ ناشی از خودکشی در مردان (۳۸۸ مورد) بیش از زنان (۲۶۹ مورد) مشاهده شد. بیشترین فراوانی سنی مربوط به سن ۱۸ سالگی (۱۴۶۷ مورد) بود. شایع‌ترین روش خودکشی، مسمومیت دارویی (۸۶٫۷ درصد) و کشنده‌ترین روش‌ها به ترتیب سلاح گرم (۵۹ درصد مرگ) و حلق‌آویز (۵۸٫۲ درصد مرگ) بودند. بر اساس تحلیل رگرسیون لجستیک، شانس مرگ ناشی از خودکشی در مردان ۱٫۳۵ برابر زنان (۰٫۰۰۵=p)، با افزایش هر سال سن ۱٫۰۲ برابر (۰٫۰۰۱>p) و در افراد مطلقه ۱۸٫۴ برابر سایر گروه‌ها بود (۰٫۰۰۱>p). همچنین روش خودکشی با سوزاندن (سوختگی) نسبت به سایر روش‌ها، ۳۲٫۶ برابر شانس مرگ را افزایش داد (۰٫۰۰۱>p).

تازه های تحقیق

زیبا فرج زادگان:  Google Scholar

پرستو گلشیری:  Google Scholar

کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Demographic characteristics and Methods of Suicide in Isfahan Province from 2015 to 2020: A Cross-Sectional Study

نویسندگان English

Ziba Farajzadegan 1
Parasto Golshiri 1
Mahshad Vali 2
1 استاد پزشکی اجتماعی و پیشگیری، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده English

Suicide is an important public health issue and is influenced by multiple interactions of demographic, psychosocial, and social factors. Given the existence of different results and the need for up-to-date data, this study was designed to investigate demographic patterns and methods of suicide in Isfahan Province.
This cross-sectional-longitudinal study was conducted on suicide cases registered in the comprehensive national suicide data portal in Isfahan Province from April 1, 2015 to March 31, 2020. All suicide cases reported to hospitals under the coverage of the provincial health center were included in the study.
In the study, 32,434 suicide cases were registered, of which 86.4% (28031 cases) were alive and 2% (657 cases) resulted in definite death. The frequency of suicides in women (58.4%) was higher than in men, but more deaths due to suicide were observed in men (388 cases) than in women (269 cases). The highest age frequency was related to the age of 18 (1467 cases). The most common method of suicide was drug poisoning (86.7%) and the most lethal methods were firearms (59% of deaths) and hanging (58.2% of deaths), respectively. Based on logistic regression analysis, the chance of death due to suicide in men was 1.35 times that of women (p=0.005), with each year of age increasing by 1.02 times (p<0.001), and in divorced people it was 18.4 times that of other groups (p<0.001). Also, the suicide method by burning (burning) increased the chance of death by 32.6 times compared to other methods (p<0.001).

کلیدواژه‌ها English

Suicide
Demographic
Social
Cross-Sectional
Isfahan

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 28 تیر 1405

  • تاریخ دریافت 15 خرداد 1405
  • تاریخ پذیرش 10 تیر 1405