مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

شیوع نشانگان فرسودگی شغلی در دستیاران دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

نوع مقاله : مقاله های پژوهشی

نویسندگان
سیمین دخت کلنی 1
پرویز آزاد فلاح 2
حمید رضا عریضی 3
رضا عزیزخانی 4
پیمان ادیبی 5
1 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه روا‌ن‌شناسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده‌ی روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه طب اورژانس، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: فرسودگی شغلی واکنشی عاطفی و انفعالی به استرس شغلی مزمن است که به صورت خستگی هیجانی، خستگی جسمانی و درماندگی شناختی بروز می‌یابد. دوره‌ی دستیاری پزشکی، یکی از چالش‌انگیزترین دوره‌های زندگی حرفه‌ای پزشکان و نیازمند انرژی بالای روانی و جسمانی است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی شیوع فرسودگی شغلی بین دستیاران پزشکی بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی، بر روی 104 نفر از دستیاران طب اورژانس، داخلی و زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با استفاده از پرسش‌نامه‌ی Maslach burnout inventory انجام شد.یافته‌ها: 15/71 درصد دستیاران دارای فرسودگی بودند. درصد فراوانی فرسودگی در دستیاران زنان و زایمان بیش از دو گروه دیگر (غیر معنی‌دار) و در دستیاران سال‌های دوم و سوم نسبت به سایرین بالاتر (معنی‌دار) بود. همچنین، درصد فراوانی فرسودگی زنان بیش از مردان (غیر معنی‌دار) و دستیاران متأهل بیش از دستیاران مجرد (معنی‌دار) بود. میانگین فرسودگی دستیاران، تفاوت معنی‌داری در سطوح مختلف متغیرهای جمعیت‌شناختی یعنی نوع تخصص، سال تحصیل، جنسیت و وضعیت تأهل نداشت. سن و فرسودگی، همبستگی معنی‌داری نداشتند.نتیجه‌گیری: بیشتر دستیاران دارای فرسودگی بودند. با توجه به اهمیت پیامدهای فرسودگی، لازم است دستیاران پزشکی به صورت دوره‌ای از نظر فرسودگی مورد ارزیابی قرار گیرند و مداخلات روان‌شناختی لازم برای بهبود افراد فرسوده فراهم گردد.
کلیدواژه‌ها
فرسودگی شغلی
دستیاران
طب اورژانس
طب داخلی
زنان و زایمان

عنوان مقاله English

Prevalence of Burnout Syndrome among the Residents in Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran

نویسندگان English

Simin Dokht Kalani 1
Parviz Azadfallah 2
Hamid Reza Oreyzi 3
Reza Azizkhani 4
Peyman Adibi 5
1 PhD Student, Department of Psychology, School of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Psychology, School of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
3 Professor, Department of Psychology, School of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran
4 Associate Professor, Department of Emergency Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
5 Professor, Department of Internal Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
چکیده English

Background: Burnout is viewed as an affective and passive reaction to chronic occupational stress that occurs as emotional exhaustion, physical fatigue, and cognitive weariness.The medical residency is one of the most challenging periods in the professional life of physicians and requires high psychological and physical energy. The aim of this study was to determine the prevalence of burnout among medical residents.Methods: This cross-sectional study conducted on 104 emergency medicine, internal medicine, and obstetrics and gynecology residents in Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran, using the Maslach Burnout Inventory. Data were analyzed using MANOVA, Cramer’s V, and Pearson correlation coefficient tests.Findings: 71.15% of residents were burned out. The frequency percentage of burnout among obstetrics and gynecology residents was higher than in the other two groups (non-significant) and among the second- and third-year residents was higher than others (significant). In addition, the frequency percentage of burnout among women was higher than men (non-significant), and among the married residents was more than singles (significant). The mean burnout was not significantly different in various levels of demographic variables namely type of specialty, year of study, gender, and marital status. There was no significant correlation between age and burnout.Conclusion: Majority of residents were burned out. Given the importance of the consequences of burnout, periodic evaluation of residents’ burnout is necessary and psychological interventions should be prepared for them.

کلیدواژه‌ها English

Professional
Burnout
Medical Residency
Emergency Medicine
Internal medicine
Obstetrics and gynecology
  1. Freudenberger HJ. The staff burn-out syndrome in alternative institutions. Psychotherapy: Theory, Research and Practice 1975; 12(1): 73-82.
  2. Quick JC, Tetrick LE. Handbook of occupational health psychology. Washington, DC: American Psychological Association; 2003.
  3. Surawicz CM. J. Edward Berk distinguished lecture: Avoiding burnout: Finding balance between work and everything else. Am J Gastroenterol 2014; 109(4): 511-4.
  4. Maslach C. Burnout, the cost of caring. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall; 1982.
  5. Prins JT, Gazendam-Donofrio SM, Tubben BJ, van der Heijden FM, van de Wiel HB, Hoekstra-Weebers JE. Burnout in medical residents: A review. Med Educ 2007; 41(8): 788-800.
  6. Friedberg MW, Chen PG, Van Busum KR, Aunon F, Pham C, Caloyeras J, et al. Factors affecting physician professional satisfaction and their implications for patient care, health systems, and health policy. Rand Health Q 2014; 3(4): 1.
  7. Meier DE, Back AL, Morrison RS. The inner life of physicians and care of the seriously ill. JAMA 2001; 286(23): 3007-14.
  8. Sablik Z, Samborska-Sablik A, Drozdz J. Universality of physicians' burnout syndrome as a result of experiencing difficulty in relationship with patients. Arch Med Sci 2013; 9(3): 398-403.
  9. European Forum of Medical, World Health Organization. Statement on the "burnout"-syndrome among physicians. Berlin, Germany: EFMA/WHO; 2003.
  10. Dyrbye LN, West CP, Satele D, Boone S, Tan L, Sloan J, et al. Burnout among U.S. medical students, residents, and early career physicians relative to the general U.S.
  11. population. Acad Med 2014; 89(3): 443-51.
  12. Levey RE. Sources of stress for residents and recommendations for programs to assist them. Acad Med 2001; 76(2): 142-50.
  13. Sepehrmanesh Z, Ahmadvand A. Prevalence of burnout in the residents of Kashan and Isfahan Universities of Medical Sciences in 2012. Research in Medical Education 2015; 7(1): 27-34. [In Persian].
  14. Sheikhmoonesi F, Khani F, Khademloo M, Bahari Saravi SF. Prevalence of burnout among resident physicians in Mazandaran University of Medical Sciences, Iran. Global Journal of Health Science. 2017;9(4): 50-6.
  15. Peckham C. Medscape lifestyle report 2017: Race and ethnicity, bias and burnout [Online]. [cited 2017 Jan 11]. Available from: URL:
  16. http://www.medscape.com/features/slideshow/lifestyle/2017/overview
  17. Shanafelt TD, Boone S, Tan L. Burnout and satisfaction with work-life balance among us physicians relative to the general us population. Arch Intern Med 2012; 172(18): 1377-85.
  18. Maslach C, Jackson S. Maslach burnout inventory. Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press; 1986.
  19. Maslach C, Jackson SE, Leiter MP. Maslach burnout inventory. In: Zalaquett CP, Wood RJ, editors. Evaluating stress: A book of resources. London, UK: Scarecrow Press; 1997; p. 191-218.
  20. Esfandiari GR. Survey of the rate of occupational burnout between nursing staff of Sanandaj hospitals affiliated to Kurdistan University of Medical Sciences in 2001. Sci J Kurdistan Univ Med Sci 2001; 6(1): 31-5. [In Persian].
  21. Martini S, Arfken CL, Churchill A, Balon R. Burnout comparison among residents in different medical specialties. Acad Psychiatry 2004; 28(3): 240-2.
  22. Kimo TJ, Ramoska EA, Clark TR, Hansoti B, Dougherty J, Freeman W, et al. Factors associated with burnout during emergency medicine residency. Acad Emerg Med 2014; 21(9): 1031-5.
  23. Montgomery A. The inevitability of physician burnout: Implications for interventions. Burnout Research 2014; 1(1): 50-6.
  24. Shanafelt TD, Noseworthy JH. Executive leadership and physician well-being: Nine organizational strategies to promote engagement and reduce burnout. Mayo Clin Proc 2017; 92(1): 129-46.
  25. Dewa CS, Loong D, Bonato S, Thanh NX, Jacobs P. How does burnout affect physician productivity? A systematic literature review. BMC Health Serv Res 2014; 14: 325.
  26. Gundersen L. Physician burnout. Ann Intern Med 2001; 135(2): 145-8.
  27. Golberstein E, Eisenberg D, Gollust SE. Perceived stigma and mental health care seeking. Psychiatr Serv 2008; 59(4): 392-9.
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
دوره 35، شماره 442 - شماره پیاپی 442
مهر و آبان 1396
صفحه 993-999

  • تاریخ دریافت 30 تیر 1396
  • تاریخ پذیرش 17 فروردین 1401